Με την σκέψη σου
να κυριαρχεί στο μυαλό μου
επιστρέφω τις νύχτες
στο άδειο μου κρεβάτι,
ειδικά αυτά τα βράδια
που είναι τόσο μοναχικά…
Κοιτώ τους άδειους τοίχους
τις σκοτεινές γωνιές
η εικόνα σου παντού
τρισδιάστατη ζωντανή…
Αμφιβάλλω,
είσαι άραγε εδώ;
Παιχνίδια του νου
σκέφτομαι
της πεθυμιάς τερτίπια…
Ρίγος απλώνεται
σ´ολόκληρο στο κορμί μου,
αυτό με ταξιδεύει,
με απομονώνει
από τον υπόλοιπο κόσμο…
Είσαι η σκέψη μου…
Το ρίγος μου εσύ…
Αντώνης Σαμολαδάς
