Σ’ ευχαριστώ πολύγια όσαμου χάρισες…Για της ψυχής σουτ’ ακριβόμαργαριτάρι.Κι’ αν είναιη αγάπηδρόμος δύσκολοςκι’ ανήφορος,πάντοτεφτάνει στην κορφήμ’ ένα σκοπό.Να κυβερνά…σαν βασιλιάςμε νόμους άγραφους…Γραμμένους μονάχαστην καρδιά,που όμως γραφήδεν ξέρουν.Ξέρουν να νιώθουν,να μιλούν…μ’ αισθήματαγεμάτοι…Σ’ ευχαριστώ πολύγι’ αυτάπου ξόδεψεςγιατί η αγάπηποτέ τηςδεν μετράει…Τρέχει…πάντοτεμπροστάκαι γρήγορα,εμπόδιαπροσπερνάει.Άλλες…
Ω!Τι ανέλπιστη ομορφιάτι ευωδιάτι χάρη!Ακατέργαστες δόσειςευτυχίαςυπό του μηδενόςσκορπισμένες παντού.Αόρατα ανθοφορούνστη σκοτεινιάτου κόσμουανάλαφρεςσιωπηλέςκαι προπαντόςκατάλευκες.Ω!Όλα σβήνονταιακόμα και το μαύρο.Λευκή επανάστασηαπειλήσε ταραχώδεις δρόμους. Αγάπη Σπαθάρα
Θα υπάρξουν πολλοί άνθρωποι διπλα σου που θα σε αγαπάνε,θα σε βοηθάνε οπως μπορούνε.Σε καθε δυσκολία θα στέκονται εκεί, να σου χαμογελάνε και να σου προσφέρουν με αγάπη την οποιαδήποτε βοήθεια χρειάζεσαι. Ισως… αν όμως οχι ; Μπορεί να βρεθείς…
Με την σκέψη σου να κυριαρχεί στο μυαλό μου επιστρέφω τις νύχτες στο άδειο μου κρεβάτι, ειδικά αυτά τα βράδια που είναι τόσο μοναχικά… Κοιτώ τους άδειους τοίχους τις σκοτεινές γωνιές η εικόνα σου παντού τρισδιάστατη ζωντανή… Αμφιβάλλω, είσαι άραγε…
Υπήρχαν τόσα πράγματα στο μυαλό μου.Τον έξω κόσμο μόλις που τον άκουγα.Πέρασε σαν μια σκιά η ζωή μου όληαπό μπροστά μου σ΄ ένα κλάσμα του δευτερολέπτου…Όλα ήταν στις σκέψεις μου καθώς ένιωθαότι άγγιζα του χάρου τον μανδύα.Τα άκρα μου τριβόταν…
Μέσα στη λίμνη παραμένουν οι βάρκες, καθηλωμένες, ενώ τα λίγα πτηνά που είχαν μείνει εκεί εξαφανίστηκαν Πάγωσε όλη η λίμνη της Καστοριάς, ενώ η πόλη είναι «ντυμένη στα λευκά» από την σφοδρή χιονόπτωση και την κακοκαιρία.Η χιονόπτωση ξεκίνησε νωρίς το πρωί…
Απόψε σε θέλω εδώ.Κοντά μου.Δίπλα μου.Να αφουγκραστούμετους ήχους της καρδιάςαψηφώνταςτη μοναξιά μας.Να ανεβούμε ένα ένατα σκαλοπάτιατης νύχταςποδοπατώνταςτον σκοτεινό ουρανόψηλαφώντας αδιάκοπατα αυριανά ιδανικά μας.Να δούμε τι λείπειτελικάαπό τον πληγωμένοεγωισμό μαςαπ’ την μονότονηζωή μας.Απόψε σε θέλω εδώ.Μείνε μαζί μου.Ως το ξημέρωμα.Να αντικρύσουμε…
Κρεμασμένος απ το βλέμμα σου,στολίζοντας το κορμί σου με λαμπιόνια έκστασης,σε παρατηρώ καθώς το δειλινό κρύβεται στα σύννεφα,μιά ανάσα μας χωρίζει στα δύο ίσα μέρη της αγκαλιάς μας,είσαι το υπέρλαμπρο άστρο των γιορτών,μία πανδαίσια γήινων διαχύσεων φωτός στην θάλασσα του…
«Αν ντυθείτε άσχημα θα θυμούνται το φόρεμα. Αν ντυθείτε άψογα θα θυμούνται την γυναίκα», είχε πει η Κοκό Σανέλ και είναι δύσκολο να διαφωνήσουμε μαζί της, γιατί τα ρούχα της επηρεάζουν σημαντικά τον τρόπο που ντυνόμαστε σήμερα. Οποιοδήποτε ψεγάδι μπορεί…
Θέλω να πω πως κατά τη γνώμη μου η λέξη γιορτή που χρησιμοποιείται είναι λάθος, αυτή η μέρα είναι μια μέρα για να γίνουμε όλοι ένα διεκδικώντας τα δικαιώματα αυτών των ανθρώπων που τις περισσότερες φορές τα καταπατάμε εμείς οι…
