Που είσαι μάνα
Σήμερα χτυπάει πάλι μια άπνοια συναισθημάτων.Πού είσαι μάνα…Τότε που απ’ το μεσοφόρι σου κρέμαν αγάπεςθρεμμένες με γάλα και ήλιους ψυχής..Φυσάει αποξένωση ο καιρός.Και ο χρόνος τινάζει πάνω μου συντροφικά μαχαίριαπου συντηρούν το ακόνισμα τους στο κορμί μου.Φοβάμαι…Φοβάμαι τη μοναξιά στα…
