Σαν πρωινή δροσοσταλιά.Ένα φιλί…Γλυκό φιλί…Και μιά αγκαλιά.Όλου του κόσμου η αγκαλιά.Μες στη δική σου.Στα χείλη μου άφησες φιλί.Ένα φιλί…Γλυκό φιλί…Για μιά στιγμή.Κάθε στιγμή.Μες στην καρδιά μου είναι γιορτή.Η αναπνοή σου…Πλέκει λουλούδια…Αρώματα και χρώματα.Της ξαστεριάς αναπνοές.Δύο ανάσες σ’ ένα στόμα.Δύο κορμιά…

Σταμάτησα να καταριέμαι για τις πεταλούδεςπου τριγυρνάνε στο στομάχι μου εξαιτίας σου,τα συναισθήματα αυτά τα αφήνωστους εφήβους και στις πρώτες αγάπες…Οι πεταλούδες δεν με ενδιαφέρουν πια,γιατί θέλω να ζω και  να καίγομαι σαν να ζωτην τελευταία μου μέρα μαζί σου.Δεν…

Γράφει ο Libertatem ExAnimo Αρχίζεις να χτιζεις ένα τείχος.Ένα τείχος προστασίας το ονομαζεις. Θα έχω την ευκαιρία μου λες. Ευκαιρία;Μα δεν σου ζητάω ευκαιρία, ότι είναι σε ευκαιρία το αφήνω στο ράφι του.Δεν μου αρέσει να με ονομαζουν έξυπνο αγοραστή,…

Ζηλεύω εκείνους που μαστουρώνουν με τη ζωή…εκείνους που ταξιδεύουν μ’ ένα τραγούδι…εκείνους που απολαμβάνουν τη γεύση του καφέ…εκείνους που χαζεύουν τη βροχή…και μελαγχολούν…εκείνους που ότι νιώθουν το αφήνουν…και δεν του αντιστέκονται…Αγαπώ εκείνους που θέλουν να μοιράζονταιόλα αυτά μαζί μου…και λατρεύω…

Η Γιώτα Κλουτσούνη έγραψε…Ο Άλκης Καπετανόπουλος έντυσε με μουσική…Και ο Νίκος Μπασλής ταξίδεψε με τη φωνή του όλους εμάς.… Να είναι καλοτάξιδο.

Λοιπόν σήμερα αμφιταλαντεύτηκα πολύ αν έπρεπε να γράψω αυτό το άρθρο, όμως τελικά αποφάσισα ότι πρέπει να μιλάμε και για αυτά τα θέματα! Ο θάνατος όπως και η ζωή βρίσκονται κάθε μέρα ανάμεσά μας! Με απόλυτο σεβασμό αυτό το άρθρο…

Αυτη τη φράση την άκουσα πρώτη φορά στα 17 μου!!!Την καλοσκέφτηκα και καταλαβαίνοντας τι  μόλις μου ειπε ο φίλος τοτε στην αυλή του σχολείου… χαμογέλασα.Εκείνος μου εξηγούσε πως ειχε ακούσει αυτη την φράση απο τον πατέρα του,που κι εκείνος ειχε…

Καληνύχτα σε όλα τα καθάρματαπου βγάζουν τον εαυτό τουςξέροντας πως αυτό πονάει πολύ…Πες μου τα χιλιάδες πράγματα που “δεν”…Πες στον κόσμο για όλα τα μυστικάπου έκρυβες μέσα σου…Πες τα σε όλους και ίσως ακόμηκαι στον εαυτό σου…Αυτά που ήθελες να…