Χαθήκαμε στο ίδιο ταξίδι.
Αγάπη κρέμασες στην πλώρη
Αγάπη φόρεσα στην πρύμνη
Μα χαθήκαμε…
Σαν μια διστακτική εκδοχή της ιστορίας.
Σαν τους παιδικούς φίλους που τους κατάπιε η ενηλικίωση.
Λίγα δευτερόλεπτα ζωής απαρτίσαμε στο φακό των στιγμών
Κι ύστερα βουλιάξαμε άψυχοι σε μια κορνίζα ανάμνησης.
Χαθήκαμε μες τη φοβισμένη αναζήτηση του πελάγους.
Κουκίδες ναυαγές
Τόσο κοντά, τόσο μακριά η μια απ’ την άλλη.
…πληγές φωτός να κοκκινίζουνε το απέραντο γαλάζιο…
Κωνσταντίνα Σταθακοπούλου
